Test OGTT jest przeprowadzany przez przeszkolony personel medyczny. Dawka glukozy przyjmowana podczas testu wynosi 1,75 g/kg mc., maks. 75 g. Dorośli. Po wykonaniu oznaczenia glukozy we krwi żylnej na czczo, pacjent powinien wypić całą zawartość but. (75 g glukozy) w ciągu maks. 5 minut. Oznaczenie stężenia glukozy we krwi żylnej wykonuje się po 120 minutach. Zawartość but. jest przeznaczona do jednorazowego użycia. Dzieci i młodzież. Produktu leczniczego nie należy stosować u dzieci i młodzieży poniżej 18 lat. Przygotowanie pacjenta do testu OGTT: należy odstawić leki wpływające na tolerancję glukozy na co najmniej 3 dni przed planowanym badaniem, pod warunkiem, że jest to bezpieczne dla zdrowia. Ewentualne odstawienie leków należy skonsultować z lekarzem lub farmaceutą; należy stosować dietę bogatą w węglowodany (ł150 g węglowodanów/dzień) na 3 dni przed planowanym badaniem; normalna aktywność fizyczna (należy unikać nadmiernego odpoczynku i wzmożonej aktywności fizycznej); nieprzestrzeganie wymienionych warunków może wpłynąć na wyniki testu OGTT. Przeprowadzenie testu OGTT: test można wykonać po 8-14 h bez przyjmowania jedzenia i picia (wyjątek stanowi woda niegazowana), bez palenia, gdy pacjent jest wypoczęty, po przespanej nocy; test należy rozpocząć przed godz. 9 rano; podczas testu OGTT pacjent powinien siedzieć lub leżeć, bez przyjmowania jedzenia, picia, bez możliwości palenia oraz aktywności fizycznej; pierwszą próbkę krwi do analizy należy pobrać na czczo przed przyjęciem leku. Oznaczyć wartość glukozy we krwi (czas 0 minut); następnie pacjent powinien wypić całą odpowiednią ilość leku w ciągu 5 minut; po 120 minutach od rozpoczęcia badania należy pobrać kolejną próbkę krwi (czas 120 minut); u kobiet w ciąży należy pobrać próbkę krwi również po 60 minutach od rozpoczęcia badania (czas 60 minut). Pomiary stężenia glukozy we krwi muszą być wykonywane przy użyciu metody laboratoryjnej o zapewnionej jakości. Ręczne przyrządy pomiarowe, które są używane do samokontroli pacjenta, nie nadają się do tego. Ocena badania OGTT u dorosłych i kobiet w ciąży, (zgodnie z wytycznymi Polskiego Towarzystwa Diabetologicznego). Kryteria diagnostyczne dla cukrzycy: szczegóły patrz ChPL. Jeśli wynik testu OGTT nie wskazuje jednoznacznie na obecność cukrzycy, a objawy kliniczne wskazują na występowanie zaburzeń metabolicznych, należy rozważyć powtórzenie testu innego dnia. Kryteria diagnostyczne: nieprawidłowa glikemia na czczo (ang. IFG), nieprawidłowa tolerancja glukozy (ang. IGT): szczegóły patrz ChPL. W przypadku nieprawidłowej glikemii na czczo lub nieprawidłowej tolerancji glukozy, test tolerancji glukozy należy ponownie wykonać po 6-12 m-cach. Kryteria diagnostyczne dla cukrzycy u kobiet w ciąży (cukrzyca ciążowa): szczegóły patrz ChPL. Cukrzyca ciążowa występuje, gdy spełnione jest przynajmniej jedno z kryteriów wymienionych w ChPL. Czynniki wpływające na wyniki testu OGTT: zaburzenia układu pokarmowego (np. zespół złego wchłaniania); zakażenia (np. infekcje żołądkowo-jelitowe prowadzące do zaburzeń wchłaniania); leki wpływające na metabolizm glukozy; niedobór potasu, magnezu, fosforanów; stres (np. po operacjach, wypadkach, stresie psychicznym); zmniejszona aktywność fizyczna (pacjent leżący).

Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą. Cukrzyca. Zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy. Ostre zaburzenia żołądkowo-jelitowe (np. wymioty, biegunka). Resekcja przewodu pokarmowego. Infekcja przebiegająca z gorączką. Zły stan ogólny i żywieniowy pacjenta. Testu OGTT nie powinno się wykonywać w przypadku niedoboru potasu, magnezu i fosforanów, gdyż czynniki te wpływają na wynik testu.

Niekiedy podczas badania lub po badaniu może dojść do wystąpienia hipoglikemii (obniżenia stężenia glukozy we krwi), związanej ze zwiększonym wydzielaniem insuliny. Objawami hipoglikemii są m.in.: uczucie osłabienia, senność, nudności, nadmierne pocenie się oraz zawroty głowy. W przypadku pojawienia się takich objawów należy niezwłocznie skontaktować się z personelem wykonującym badanie lub lekarzem. Hipoglikemię łagodzi się poprzez spożycie posiłków wysokowęglowodanowych (np. kostka cukru, sok, owoce, kanapka) bezpośrednio po badaniu. Słodzik nie jest odpowiedni. Produkt leczniczy zawiera 500 mg sodu benzoesanu w 300 ml roztw., co odpowiada 1,64 mg w 1 ml. Produkt leczniczy zawiera 80 mg sodu w 300 ml, co odpowiada 4% zalecanej przez WHO maks. 2 g dobowej dawki sodu u osób dorosłych. W odróżnieniu od roztw. glukozy zalecanego w badaniu OGTT, który przygotowuje się bezpośrednio przed podaniem przez rozpuszczenie glukozy w wodzie, produkt leczniczy zawiera kwas cytrynowy i sodu benzoesan - substancje pomocnicze korygujące smak oraz działające konserwująco. Brak wpływu tych substancji na wchłanianie i metabolizm glukozy, a w konsekwencji na wyniki badania OGTT, nie został potwierdzony w porównawczych badaniach klinicznych z roztw. glukozy w wodzie bez substancji pomocniczych. Jednakże, zarówno kwas cytrynowy jak i sodu benzoesan są stosowane w podobnych produktach do badań OGTT opisanych w piśmiennictwie i dostępnych na rynku w innych krajach. W związku z powyższym, ryzyko istotnych różnic w wynikach testów OGTT wykonywanych przy pomocy produktu leczniczego i roztworu glukozy w wodzie bez substancji pomocniczych wydaje się niewielkie. Niemniej jednak, w razie wątpliwości, lekarz zlecający badanie OGTT z wykorzystaniem produktu leczniczego może rozważyć jego powtórzenie przy pomocy roztw. glukozy w wodzie bez substancji pomocniczych. W trakcie lub po przeprowadzeniu testu OGTT może wystąpić hipoglikemia, co może pogorszyć samopoczucie i wpłynąć na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

Niektóre leki mogą wpływać na wyniki testu OGTT. Leki, które mogą powodować fałszywie dodatni wynik testu OGTT (zawyżać stężenie glukozy we krwi) u osób bez zaburzeń metabolicznych: środki przeczyszczające; diuretyki tiazydowe, furosemid; inhibitory proteazy; glikokortykosteroidy; hormony tarczycy; kortykotropina (ACTH); somatotropina (STH); estrogeny, w tym inhibitory owulacji. Leki, które mogą powodować uzyskanie prawidłowego wyniku testu OGTT, mimo występowania zaburzeń metabolicznych (cukrzycy, zaburzeń tolerancji glukozy): kofeina; rezerpina; inhibitory monoaminooksydazy (IMAO); gonadotropiny; średniołańcuchowe kwasy tłuszczowe; doustne leki przeciwcukrzycowe (metformina, pochodne sulfonamidów). Interakcje musza być brane pod uwagę podczas interpretacji wyników OGTT.

Dane kliniczne nie wskazują na niekorzystny wpływ produktu leczniczego na przebieg ciąży, rozwój płodu i dziecka po urodzeniu. Produkt leczniczy może być przyjmowany w okresie ciąży i karmienia piersią, jeśli jest stosowany zgodnie z zaleceniami lekarza.

Zaburzenia układu immunologicznego: (rzadko) reakcje alergiczne, np. zaczerwienienie skóry. Zaburzenia metabolizmu i odżywiania: (często) hipoglikemia. Zaburzenia żołądka i jelit: (niezbyt często) ucisk w żołądku, nudności, wymioty, szczegóły patrz ChPL.

Przedawkowanie leku może prowadzić do hipoglikemii.

Glukoza jest cukrem prostym wykorzystywanym przez organizm jako źródło energii. Jeden gram glukozy dostarcza 16,8 kJ (4 kcal) energii. Poprzez jej utlenienie do dwutlenku węgla i wody w procesie glikolizy, a następnie cyklu kwasu cytrynowego i fosforylacji oksydacyjnej, wytwarzane są cząsteczki energii, w postaci adenozynotrifosforanu (ATP). W celu wytworzenia rezerw energetycznych glukoza jest magazynowana w wątrobie i mięśniach w postaci glikogenu. Jej nadmiar jest natomiast łatwo przekształcany w organizmie w tłuszcz, który w razie potrzeby może być wykorzystany jako źródło energii. Zapasy glukozy są mobilizowane w sposób regulowany, w zależności od zapotrzebowania metabolicznego tkanek.

300 ml roztw. zawiera 75 g glukozy w postaci glukozy jednowodnej.